ฮวน ปาโบล โซริน – ฟูลแบ๊กที่โดดเด่นที่สุดยุคหนึ่งของ อาร์เจนตินา

ฮวน ปาโบล โซริน ถือเป็นนักฟุตบอลอาร์เจนไตน์ที่โดดเด่นอย่างมากในยุคก่อนหน้านี้ ด้วยความสำเร็จ และฝีเท้าของเขาถือเป็นหนึ่งในนักเตะที่น่าจดจำ และน่าสนใจ

ฮวน ปาโบล โซริน เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 1976 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา เริ่มต้นเส้นทางลูกหนังตั้งแต่เยาวชนกับ อาร์เจนตินอส จูเนียร์ สโมสรที่ผลิตดาวดังมากมาย ก่อนจะก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 1994 ด้วยวัยเพียง 18 ปี และเริ่มสร้างชื่อจากฟอร์มการเล่นที่ดุดัน คล่องตัว และมีความสามารถทั้งในบทบาทแบ็กซ้ายและมิดฟิลด์ตัวริมเส้น บทบาทที่ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในฟูลแบ็กที่น่าสนใจที่สุดยุคหนึ่งของฟุตบอลอเมริกาใต้และยุโรป

การย้ายสู่ยุโรปเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากที่เขาเป็นกัปตันทีมชาติอาร์เจนตินา ชุด ยู-20 ที่คว้าแชมป์ฟุตบอลเยาวชนโลก FIFA World Youth Championship 1995 ที่กาตาร์ ซึ่งเป็นการประกาศศักดาให้โลกรู้จักชื่อของ โซริน อดีตแชมป์เยาวชนโลกที่ทำให้เขาได้รับความสนใจจากยักษ์ใหญ่ยุโรปจนได้ย้ายไปร่วมทีม ยูเวนตุส ในปี 1995 แม้จะได้รับโอกาสลงสนามไม่มากนัก แต่ช่วงเวลานั้นเขาได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญจากเกมระดับสูงสุดของฟุตบอลยุโรป และเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่คว้าแชมป์ ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 1995–96

หลังจากระยะเวลาสั้นๆ กับยูเวนตุส โซรินกลับไปยังบ้านเกิดอีกครั้งเพื่อเติมเต็มศักยภาพกับ ริเวอร์ เพลต ซึ่งที่นั่นเขากลับมามีบทบาทสำคัญและคว้าแชมป์มากมาย ทั้ง ลีกอาร์เจนตินา หลายสมัย, Copa Libertadores 1996 และ Supercopa Sudamericana 1997 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เขาได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในนักเตะอาร์เจนตินาที่โดดเด่นที่สุดในเวทีทวีป

เส้นทางของโซรินพาเขาไปยัง ครูไซโร ในบราซิลช่วงปี 2000 – 2002 ซึ่งเขาสร้างชื่อเสียงต่อเนื่อง พร้อมกับเกียรติยศในระดับแชมป์ Copa do Brasil และถ้วยภายในประเทศอื่นๆ ก่อนจะได้รับโอกาสครั้งใหม่ในยุโรปอีกครั้งกับ ลาซิโอ, บาร์เซโลนา และ ปารีส แซงต์-แชร์กแมง ซึ่งแต่ละทีมเขาถือเป็นผู้เล่นที่มีส่วนสำคัญต่อเกมรุกและเกมรับ แม้จะสลับการยืมตัวไปมาหลายครั้งก็ตาม

โดยเฉพาะกับ บาร์เซโลนา เขาลงสนามในลีกสูงสุดสเปนรวม 15 นัดและทำไป 1 ประตูช่วยทีมฝ่าฟันในช่วงที่สโมสรเปลี่ยนโค้ชและต้องการแรงกระตุ้นใหม่ๆ จากผู้เล่นที่มีความเร็วและพลัง หลังจากนั้นเขาย้ายสู่ บียาร์เรอัล ซึ่งเป็นช่วงที่เขาโดดเด่นมากที่สุดในการเล่นระดับสโมสรยุโรป ด้วยผลงานจังหวะขึ้นเกมและลูกยิงอันยอดเยี่ยม ทำให้ทีม จบอันดับที่ยอดเยี่ยมในลา ลีกาและเข้าถึงรอบ รองชนะเลิศยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 2006

ในปี 2006 โซรินย้ายไปเล่นให้ ฮัมบูร์ก เอสวี ในบุนเดสลีกา เยอรมนี แต่กลับต้องพบกับปัญหาอาการบาดเจ็บที่ทำให้โอกาสลงสนามลดน้อยลง ก่อนจะกลับไปยัง ครูเซโร อีกครั้งในปี 2008 และประกาศแขวนสตั๊ดเมื่อปี 2009 ขณะที่อายุเพียง 33 ปี แม้จะเป็นเลิกเล่นก่อนวัยอันควร แต่เส้นทางค้าแข้งของเขาก็เต็มไปด้วยประสบการณ์การเล่นในหลายประเทศ

ในระดับทีมชาติ โซรินคือสัญลักษณ์ของความมุ่งมั่น โดยเขาลงเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินา 75 นัด ทำไป 11 ประตู ระหว่างปี 1995 – 2006 และมีบทบาทสำคัญในการแข่งขันฟุตบอลโลกยุคใหม่ โดยเขาได้เป็นกัปตันทีมชาติใน ฟุตบอลโลกปี 2006 ที่เยอรมนี และเคยพาทีมลงสนามทั้งในฟุตบอลโลก 2002 และ 2006 รวมถึงรายการทวีปอย่าง โคปา อเมริกา 1999 และ 2004 และ ฟีฟ่า คอนเฟเดอเรชันส์ คัพ 2005 ซึ่งทีมอาร์เจนตินาคว้ารองแชมป์ในหลายรายการ

ไม่เพียงแต่ผลงานในสนามเท่านั้น โซรินยังเป็นบุคคลที่มีบทบาทนอกสนามด้วย เขาเขียนหนังสือเพื่อระดมทุนสร้างโรงเรียนและโรงพยาบาลสำหรับเด็กในอาร์เจนตินา แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการใช้ชื่อเสียงฟุตบอลเพื่อสังคม หลังแขวนสตั๊ดเขายังทำงานเป็นนักวิเคราะห์ฟุตบอลและนักสื่อสารที่มีชื่อเสียงในวงการกีฬา

ชีวิตนักฟุตบอลของ โซริน ถือว่าเป็นอะไรที่น่ายกย่อง และน่าจดจำ ในบรรดานักเตะอเมริกาใต้ เขาถือเป็นคนที่ฝากผลงานในเวทียุโรปไว้อย่างมากมาย