“ดิ แอธลเติก” สื่อกีฬาระดับโลกได้เปิดเผยโพลสำรวจความคิดเห็นแบบไม่เปิดเผยตัวตน ประจำปี 2026 จากผู้เล่นเอ็นบีเอทั่วทั้งลีกถึงแฟนบาสเกตบอลที่ป่วนประสาท และน่ารำคาญที่สุด โดยแชมป์ตกเป็นของยอดทีมแห่งฝั่งตะวันออกอย่าง บอสตัน เซลติกส์ เป็นเอกฉันท์
สำหรับ เซลติกส์ ที่มีรังเหย้าอย่าง ทีดี การเด้น กลายเป็นฝันร้ายที่แท้จริงของผู้เล่นร่วมลีก หลังกวาดอันดับ 1 ไปครองทั้งสองฝั่งอย่างเด็ดขาด โดยได้คะแนนฝั่ง “เชียร์เดือดที่สุด” 20.5% และตอกย้ำความป่วนประสาทในฝั่ง “น่ารำคาญที่สุด” สูงถึง 32.1% (ทิ้งห่างอันดับสองเกือบเท่าตัว)
เหตุผลเบื้องหลังความบ้าคลั่งนี้ประกอบด้วยหลายปัจจัย เริ่มจากมหาอำนาจเมืองใหญ่ โดย บอสตัน คือหนึ่งในเมืองที่มีฐานแฟนคลับหนาแน่นและมีวัฒนธรรมการเชียร์กีฬาฝังรากลึกที่สุดในอเมริกา จิตวิญญาณความแค้นและความต้องการชัยชนะถูกส่งต่อแบบรุ่นสู่รุ่น
มาถึงฟอร์มการเล่นระดับลุ้นแชมป์สม่ำเสมอการที่ เซลติกส์ รักษามาตรฐานการเป็นทีมลุ้นแชมป์และคว้าชัยชนะได้อย่างต่อเนื่อง ยิ่งขับเน้นให้เสียงเชียร์บนสแตนด์ทวีความดุดันและเย่อหยิ่ง แฟน ๆ เข้ามาชมเกมด้วยความคาดหวังสูงสุด และพร้อมจะใช้สงครามประสาททุกรูปแบบเข้าจู่โจมผู้เล่นทีมเยือนจนสติหลุด
การที่ ทีดี การเด้น ของ เซลติกส์ ผงาดคว้าอันดับ 1 ทั้งสองโพล ถือเป็นเคสที่น่าศึกษาอย่างยิ่งในเชิงจิตวิทยาการเชียร์กีฬา เพราะคะแนนโหวตที่ผู้เล่นร่วมลีกเทให้นั้น มันมาจากพฤติกรรมสองด้านที่ต่างกันอย่างสุดขั้วจากแฟนบาสเกตบอลกลุ่มเดียวกัน
ในซีกของความคลั่งไคล้แฟนบาส เซลติกส์ ทำคะแนนนำมาเป็นอันดับหนึ่งที่ 20.5% สิ่งที่ผู้เล่นทีมเยือนต้องเผชิญเมื่อย่างกรายเข้ามาที่นี่คือ “กำแพงเสียง” ที่ดังกระหึ่มตั้งแต่วินาทีแรกที่อบอุ่นร่างกาย แฟนๆ เซลติกส์ ขึ้นชื่อเรื่องการทำการบ้านมาอย่างดี พวกเขารู้จังหวะเกมอย่างลึกซึ้ง เมื่อไหร่ที่ทีมต้องการการกระตุ้น หรือเมื่อไหร่ที่ต้องกดดันให้อีกฝั่งเสียเทิร์นโอเวอร์ พลังความไฮป์และแพสชันที่ส่งลงมาจากสแตนด์นั้นเข้มข้นจนสามารถปลุกพลังให้ผู้เล่นเซลติกส์วิ่งฟาสต์เบรกหรือไดฟ์เก็บลูกแบบถวายชีวิตได้ตลอดเวลา
ทว่าความป่าเถื่อนป่วนประสาทที่ทีมเยือนขยาดแต่ในอีกด้านหนึ่ง พลังความคลั่งไคล้นั้นก็พร้อมจะเปลี่ยนเป็นความป่าเถื่อน และกวนประสาทได้ในทันที จนคว้าอันดับหนึ่งในโพลนี้ไปแบบท่วมท้นถึง 32.1% แฟนบาสเกตบอลบอสตันไม่ได้เชียร์แค่ให้ทีมตัวเองชนะ แต่พวกเขาตั้งใจลงมาเล่น “สงครามประสาท” กับผู้เล่นฝั่งตรงข้ามโดยเฉพาะ
สไตล์การป่วนของกองเชียร์ทีม เซลติกส์ มักจะเริ่มตั้งแต่การรุมโห่เสียงดังสนั่นทุกครั้งที่ซูเปอร์สตาร์ฝั่งตรงข้ามจับบอล, การตะโกนด่าทอโจมตีส่วนบุคคล, ไปจนถึงการใช้ถ้อยคำปั่นประสาทจี้ปมด้อยหรือสถิติแย่ๆ ของผู้เล่นคนนั้นๆ ตลอดทั้ง 48 นาทีแบบไม่มีหยุดพัก พฤติกรรมที่ดุดัน ดิบ และไร้ความปรานีนี้เองที่ทำให้ผู้เล่นทั่วทั้งลีกต่างโหวตให้แฟนบาส เซลติกส์ เป็นกลุ่มกองเชียร์ที่ชวนปวดหัวและรับมือได้ยากที่สุดในเอ็นบีเอ