เมเรโอฟี ชาร์มา หรือ “ฟีฟี่” ชาร์มา นักวอลเลย์บอลตำแหน่งมิดเดิลบล็อกของทีมชาติฟิลิปปินส์ ออกมาเปิดเผยกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (FIVB) ถึงพัฒนาการในเส้นทางอาชีพของเธอ โดยชี้ว่าความท้าทายสำคัญในช่วงเวลานี้ไม่ใช่การยกระดับฝีมือให้สูงขึ้น แต่คือการ รักษามาตรฐาน ให้คงเส้นคงวาในทุกแมตช์ที่ลงสนาม
บล็อกเกอร์สาววัยกำลังพีกยอมรับว่า เธอมีศักยภาพในการเล่นในระดับสูงและสามารถสร้างผลงานในจังหวะสำคัญได้ แต่สิ่งที่ต้องพัฒนามากที่สุดคือความสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในเกมที่มีแรงกดดันและโมเมนตัมเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
“ขีดจำกัดของฉันไม่ได้อยู่ที่พรสวรรค์ แต่อยู่ที่ความสม่ำเสมอภายใต้ความกดดัน ฉันสามารถเล่นได้ดีในระดับสูง แต่การรักษามันไว้ในทุกเกม ทุกเซต และทุกแต้ม โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ยากลำบาก นั่นคือความท้าทายที่แท้จริง” ชาร์มากล่าว พร้อมยอมรับว่าประสบการณ์เหล่านี้ช่วยให้เธอเข้าใจมากขึ้นว่าต้องพัฒนาด้านสภาพจิตใจและอารมณ์ควบคู่ไปกับร่างกาย
เธอยังเผยถึงวิธีรับมือเมื่อฟอร์มการเล่นตกลงระหว่างเกม โดยเน้นไปที่การควบคุมความคิดและดึงตัวเองกลับมาอยู่กับปัจจุบันให้เร็วที่สุด “การปล่อยให้ความคิดฟุ้งซ่านหรือกังวลกับความผิดพลาดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ง่าย แต่สำหรับฉัน การหายใจช่วยได้มาก มันทำให้ฉันมีสติและโฟกัสกับแต้มถัดไป”
ในฤดูกาลนี้ ชาร์มายังต้องเผชิญกับช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความสงสัยในตัวเอง โดยเฉพาะเมื่อบทบาทในทีมเพิ่มขึ้นและความคาดหวังสูงขึ้น อย่างไรก็ตาม เธอมองว่าความรู้สึกเหล่านั้นเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต “นักกีฬาทุกคนต้องเคยสงสัยในตัวเอง แม้แต่คนที่เก่งที่สุด สำหรับฉัน มันสะท้อนว่าฉันรักกีฬานี้มากแค่ไหน”
สิ่งหนึ่งที่เธอเรียนรู้คือการแยก “ผลงาน” ออกจาก “ตัวตน” ของตัวเอง โดยมองว่าผลงานในสนามเป็นเพียงข้อมูลย้อนกลับ ไม่ใช่สิ่งที่กำหนดคุณค่าของเธอในฐานะคนคนหนึ่ง แนวคิดนี้ช่วยให้เธอรับมือกับทั้งวันที่ดีและวันที่ยากลำบากได้ดีขึ้น
นอกจากนั้น เธอยังให้ความสำคัญกับการพักจิตใจหลังเกม ด้วยการใช้เวลาไปกับกิจกรรมที่ชอบ เช่น ดูหนัง อ่านหนังสือ และใช้เวลากับครอบครัว เพื่อรีเซ็ตตัวเองก่อนกลับมาทบทวนและพัฒนาต่อไป
ในระดับทีมชาติ การปรับตัวเข้ากับบทบาทที่เปลี่ยนแปลงและระบบการเล่นใหม่ๆ ถือเป็นอีกหนึ่งความท้าทายสำคัญ ชาร์มายอมรับว่าการปล่อยวางความคาดหวังและยอมรับความไม่แน่นอนช่วยให้เธอและทีมเดินหน้าต่อไปได้ “การเป็นส่วนหนึ่งของทีมหมายความว่าเราไม่สามารถเป็นตัวเองได้ 100 เปอร์เซ็นต์ตลอดเวลา แต่นั่นไม่ใช่การสูญเสีย มันคือสิ่งที่ทำให้เกิดการเชื่อมโยงกันในทีม”
ปัจจุบัน แรงขับเคลื่อนของเธอไม่ได้มาจากการพิสูจน์ตัวเองต่อคนอื่นอีกต่อไป แต่เป็นมาตรฐานที่เธอตั้งไว้ให้กับตัวเอง ทั้งในเรื่องความทุ่มเท การทำสิ่งต่างๆ อย่างถูกต้อง และความรักที่มีต่อกีฬาวอลเลย์บอล
ท้ายที่สุด ชาร์มาให้นิยามของ “การเติบโต” ว่าไม่ได้วัดจากผลการแข่งขันเพียงอย่างเดียว แต่คือการเป็นผู้เล่นที่มีความสม่ำเสมอ สุขุม และเป็นที่พึ่งพาได้ของทีมในทุกสถานการณ์ “ทุกครั้งที่ฉันลงสนาม ไม่ว่าผลจะออกมาอย่างไร ฉันต้องออกจากสนามในฐานะนักกีฬาที่ดีขึ้นกว่าเดิม”
พร้อมกันนั้น เธอยังมองในมุมของชีวิตว่า การได้สนุกกับกระบวนการและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในทุกช่วงเวลาคือสิ่งสำคัญ เพราะเส้นทางนักกีฬาย่อมมีวันสิ้นสุด และทุกช่วงเวลาที่ได้เล่นในกีฬาที่รัก ล้วนมีคุณค่า ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จหรือบทเรียนที่ได้รับก็ตาม