สตีเฟน ไอร์แลนด์ คือหนึ่งในนักเตะที่ครั้งหนึ่งเป็นเด็กปั้นของ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ที่น่าจับตาในพรีเมียร์ ลีก อังกฤษ ทั้งยังเคยถูกยกให้เป็นอนาคตของวงการฟุตบอลไอร์แลนด์ โดยเส้นทางอาชีพของเขาเต็มไปด้วยช่วงเวลาที่พุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อย ๆ เลือนหายไปจากเวทีใหญ่ ท่ามกลางปัญหาทั้งในและนอกสนาม
สตีเฟน ไอร์แลนด์ เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ.1986 ที่เมืองคอร์ก ประเทศไอร์แลนด์ เขาเริ่มต้นเส้นทางฟุตบอลกับทีมเยาวชนท้องถิ่น ก่อนจะถูกดึงเข้าสู่อะคาเดมีของ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ในปี 2001 ด้วยวัยเพียง 15 ปี ในช่วงเวลานั้น แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ยังไม่ใช่มหาอำนาจอย่างในปัจจุบัน แต่กำลังอยู่ในช่วงสร้างทีมใหม่ และไอร์แลนด์ถือเป็นหนึ่งในผลผลิตที่น่าจับตามองที่สุดของสโมสร
เขาได้ประเดิมสนามทีมชุดใหญ่ในปี 2005 และค่อย ๆ พัฒนาบทบาทจากดาวรุ่งสู่ตัวหลักในแดนกลาง จุดพีคของไอร์แลนด์มาถึงในฤดูกาล 2008/09 เมื่อเขากลายเป็นหัวใจของเกมรุกแมนฯ ซิตี้ ยิงไป 13 ประตูในพรีเมียร์ลีกจากตำแหน่งกองกลางตัวรุก พร้อมทำแอสซิสต์อีกหลายครั้ง สไตล์การเล่นของเขาโดดเด่นด้วยการเคลื่อนที่หาช่องอย่างชาญฉลาด การแทงบอลทะลุแนวรับ และความสามารถในการสอดขึ้นไปทำประตูจากแถวสอง
ฤดูกาลนั้น เขาได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมประจำสโมสร และถูกยกให้เป็นหนึ่งในมิดฟิลด์ฟอร์มดีที่สุดของลีก หลายฝ่ายมองว่าเขาจะเป็นศูนย์กลางของโปรเจกต์ใหญ่ หลังจากกลุ่มทุนจากอาบูดาบีเข้ามาเทกโอเวอร์สโมสร อย่างไรก็ตาม การมาถึงของนักเตะระดับโลกจำนวนมาก เช่น โรบินโญ่, ยาย่า ตูเร่ และดาบิด ซิลบา ทำให้การแข่งขันภายในทีมรุนแรงขึ้นอย่างมาก
ในปี 2010 ไอร์แลนด์ถูกปล่อยตัวไปยัง แอสตัน วิลลา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดีลย้ายทีมของเจมส์ มิลเนอร์ โดยการย้ายทีมครั้งนี้กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เพราะเขาไม่สามารถเรียกฟอร์มเก่งแบบสมัยอยู่แมนฯ ซิตี้กลับมาได้เต็มที่ อีกทั้งยังเจอปัญหาอาการบาดเจ็บและความไม่ต่อเนื่องทำให้เขาไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงถาวรได้ แม้จะมีช่วงเวลาที่โชว์ฟอร์มดีเป็นระยะ
หลังจากนั้น เส้นทางของไอร์แลนด์เริ่มกระจัดกระจาย เขาถูกปล่อยยืมตัวไป นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ต่อด้วย สโตค ซิตี้ ซึ่งในที่สุดสโต๊คตัดสินใจเซ็นสัญญาถาวรกับเขา แม้จะมีบางเกมที่แสดงให้เห็นถึงคุณภาพเดิม แต่โดยรวมแล้วเขาไม่สามารถกลับไปสู่ระดับท็อปได้อีก และด้วยอาการบาดเจ็บ โดยเฉพาะปัญหาสะโพกและกล้ามเนื้อ รวมถึงการขาดความมั่นใจ ทำให้บทบาทของเขาลดลงเรื่อย ๆ
ในระดับทีมชาติ ไอร์แลนด์ติดทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ 26 นัด ยิงได้ 4 ประตู แต่เส้นทางกับทีมชาติก็เต็มไปด้วยดราม่า โดยเฉพาะกรณีโกหกว่าเสียคุณยายเพื่อถอนตัวจากทีมชาติ ก่อนจะถูกเปิดเผยภายหลังว่าเรื่องดังกล่าวไม่เป็นความจริง เหตุการณ์นั้นส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์และความสัมพันธ์ของเขากับแฟนบอลอย่างหนัก และเขาไม่ได้กลับไปเล่นให้ทีมชาติอีกเลยหลังปี 2007
ตลอดอาชีพค้าแข้งระดับสโมสร ไอร์แลนด์ลงเล่นมากกว่า 350 นัด ยิงได้ราว 50 ประตู ตัวเลขอาจไม่หวือหวา แต่สำหรับกองกลางตัวรุกในยุคที่พรีเมียร์ลีกกำลังเข้มข้น มีดาวดังมากมาย เขาถือเป็นหนึ่งในนักเตะชั้นนำที่ได้รับการยอมรับในจำนวนแข้งดังเหล่านั้น